Κυριακή 28 Οκτωβρίου 2012

αστερι

                                       
                    και ομως ξερω οτι καποτε ημουνα καποτε αστερι,
                                     οπως ολοι ...
                  σκονη αστρικη ,ενα με το συμπαν και τα μυστικα του
                           και εβλεπα την ζωη με τις τοσες ατελειες,
                             την παρανοια
                             την φθαρτοτητα
                           τα δεσμα του σωματος
                            τον φοβο και   τον πονο
                    και την υποταγη σ αυτου του κοσμου τους αφεντες
                          τη φυλακη και τη λυτρωση του τωρα
                                   την υλη
                            τον χρονο
                            τον θανατο
                      τα εβλεπα ολα
                   .. και παρολαυτα ..
                                 
                      ηθελα  να υπαρξω
                               

Τρίτη 23 Οκτωβρίου 2012

ο κοσμος σας τελειωνει...




   

     
                                                            ... τελειωνει ...
                                       
                                    

Θελω να ζησω σενα σπιτι από πετρα παλιο
Με χαλασματα τριγυρω παλια και αυτά
Και κάθε φορα που θα τα βλεπω να  εντυπωσιαζομαι
Να ειναι  παντα ζεστο  και να περπαταμε ξυπολητοι
 και  κουρασμενη όταν γυρνας
Να καθομαστε  αγκαλια  
Είναι λιγες  οι μερεςς ,ομορφια..
Ο κοσμος τους τελειωνει


Παρασκευή 19 Οκτωβρίου 2012

καλημερα ηλιαχτιδα

                                   
                 αν ειχαμε συναντηθει μονο στην πραγματικοτητα
                                             θα ειχαμε σκοτωθει...
                          

Σάββατο 6 Οκτωβρίου 2012

ενα κουκου δεν φερνει την ανοιξη

                                                                                               























  η αρχη ,η ολη αναταραχη ξεκινησε
 οταν ο Τελης Τιπιτελης. , γνωστος καδενολαιμουδενιος ,τριχοντεκολταιος  ,λαικος τραγουδιστης ασματων οπως¨"τριχομονας,τριχομονας , το ξερα πως θα σουνα πολυ κακος μπελας" ή "η κενωνια η ατιμη με εκανε πορνοσταρ με αλογα,με τα στραβα και τα παραλογα"και αλλα συναφη , σε μια απο τις αιωνιες επετειους της δημοκρατιας που κανεις δεν ηξερε γιατι γινοταν ,αλλα γινοταν καθε νοεμβρη ζωστηκε με εκρηκτικα ,πηγε στην πορεια, και εξερραγη μπροστα στο κοινοβουλιο παιρνοντας μαζι του και μια διμοιρια αποΜΑΤαδες,απο "αυτα τα καλα παιδια που δεν ειχαν κανενα μελλον "στο χωριο τους και εδωσαν τα προβατα για να βοσκανε ανθρωπους σαν σκυλια  που γινανε οι ιδιοι , και δυο ζομπι ρουφιανους της πορειας...
η χωρα ζουσε τον φασισμο των τραπεζων και την επιβολη της νεας ταξης πρααγματων,
ολα πληρωνωνταν  ,απο τον κωλο ενος παιδιου μεχρι και τα νεφρα του .
 φορος τεκνοποιησης,διδακτρα για την εκπαιδευση , δανεια  για να εισαι υγιης ,φοροι για να αναπνεεις .  δικαιωμα σε τιποτα ,δουλεια σχεδον σκλαβια, η καταπιεση παντου.
εργατικα δικαιωματα μηδεν ,μπατσοκρατια,παρανομες συλληψεις και κρατητηρια, ιδιωτικοι στρατοι που νομιμοποιουνται με την επιβολη των οπλων .
τα ειχανε παρει ολα οι τραπεζες ντοπιες και ξενες ,ειχανε κανει σαντουιτς την γη (με την βιβλικη εννοια) τονοι  απο μεταλλευματα και καυσιμα βγαιναν απο τα μεσα της σαδιστικα  καθε μερα ,εργοστασια που μολυναν τους ανθρωπους και τη φυση.
  τις ακτες εκμεταλευοντουσαν μεγαλες πολυεθνικες ,το ιδιο και τις πηγες με καθαρο νερο ,τις ιαματικες πηγες ,τα τοπικα προιοντα ,οτιδηποτε μπορουσε να κοστολογηθει.
 οι αρχαιολογικοι  χωροι ειχαν καταστραφει οι περισσοτεροι, ειχαν γινει παρκινγκ ή καταστηματα , αφου η νεα ταξη φροντισε να σβησει την ιστορια και οι μονοι λιγοι που διασωθηκαν ηταν ιδιοκτητοι αρχαιοι  ναοι που χρησιμοποιουνταν για μυστικιστικους λογους .
  επειδη η χωρα ειχε αρκετη ηλιοφανεια και πολλα νησια οι βιπς πηγαιναν εκει για την θαλασσα αλλα και για σεξοτουρισμο με τους ντοπιους που απομειναν εκει και καναν τα παντα  σε εξευτελιστικες τιμες
ειχε ξεμεινει απο μυαλα και ιδεες αφου ολοι οι επιστημονες ειχανε φυγει στο εξωτερικο που πιστευαν οτι θα εχουν καποιο μελλον,οι διανοουμενοι φυγαν και αυτοι γιατι ηταν τετοια η ανελευθερια και καταπιεση  το ιδιο και οι καλλιτεχνες και πηραν μαζι και τις ιδεες τους...
σε μια τετοια χωρα μονο τυποι σαν τον Τελη Τιπιτελη που δεν ηξερε και αυτος γιατι ,αλλα κατι του εφταιγε πολυ ,ειχανε μεινει να  επιζουν ..
 βλεπεις οι αεροψεκασμοι ,τα μεταλλαγμενα τροφιμα και η τηλεοραση καταφερανε αυτο που δεν μπορεσε να κανει κανενας πολεμος. την πληρη αποβλακωση  και εθελοντικη υποταγη του ανθρωπου στον ανθρωπο.
οι τυποι σαν τον Τελη Τιπιτελη ομως ,που δεν ηξεραν τι τους φταιει, αλλα ηξεραν οτι κατι τους εφταιγε τοσο πολυ,  ,ηταν πολλοι και απεγνωσμενοι και ακολουθησαν το παραδειγμα του Τελη Τιπιτελη ,ανθρωποι καθε ηλικιας που δεν ηξεραν πως ν αντιδρασουν αλλιως ,γιαγιαδες και γεροντια που χασαν τη συνταξη,νεολεοι χωρις μελλον,μεσηλικες χωρις παρων, ζωνωνταν κατι εφλεκτο ή εκρηκτικο και πηγαιναν και σκαγαν στις πλατειες, στα ξενοδοχεια οπου δουλευαν, στις ουρες στις τραπεζες ,μπροστα στους μπατσους,στις παραλιες,στα σουπερ μαρκετ ,στα μπαρ,στα μπουρδελλα που δουλευανε ...οπου μπορουσαν..
,σαν τα λεμμινγκς που ολοι πιστευαν οτι πεφταν απ το γκρεμο μονα τους ενω στην πραγματικοτητα καποιος τους εσπρωχνε.....

  .....αυτη ηταν η αρχη
                

οχι φασιστες οχι σκουπιδια σε θαλασσες και ακτες

                                                                                                                                                                                    
























   αφισακι για την αντιφασιστικη πρωτοβουλια ικαριας

Κυριακή 1 Ιουλίου 2012

ΛΕΥΤΕΡΙΑ
























λευτερια στον ανωτερο μας εαυτο

λευτερια στα καταπιεσμενα ενστικτα

λευτερια στις φυλακισμενες συνειδησεις

λευτερια στους απαγορευμενους ποθους

λευτερια στους γραβατοφορεμενους λαιμους

λευτερια στους κακους μας τροπους

λευτερια στις καλοκαθισμενες πολυθρονες

λευτερια στα παιδικα μας ονειρα

λευτερια στους πληρωμενους σκλαβους

λευτερια στα ταλαιπωρημενα μας κορμια

λευτερια στα μαθητικα εδρανα

λευτερια στα κλειδωμενα μυαλα

λευτερια στους καταραμενους ποιητες

λευτερια στις καταδικασμενες αγαπες

λευτερια στις χαμενες υποθεσεις

λευτερια στο χωματινο μας σωμα

λευτερια στις εκτροχιασμενες πραγματικοτητες

λευτερια στα  γερασμενα   νιατα

λευτερια στον αδικοχαμενο  μας  χρονο

λευτερια στο υπερεγω

λευτερια  στη φωτια μεσα μας

 λευτερια σε ολους μας

  λευτερια
 



Παρασκευή 29 Ιουνίου 2012

αργοπεθαινει- (παυλος νερουδας)



 

















Αργοπεθαίνει
όποιος γίνεται σκλάβος της συνήθειας,
επαναλαμβάνοντας κάθε μέρα τις ίδιες διαδρομές,
όποιος δεν αλλάζει το βήμα του,
όποιος δεν ρισκάρει να αλλάξει χρώμα στα ρούχα του,
όποιος δεν μιλάει σε όποιον δεν γνωρίζει.

Αργοπεθαίνει
όποιος έχει την τηλεόραση για μέντωρα του

Αργοπεθαίνει
όποιος αποφεύγει ένα πάθος,
όποιος προτιμά το μαύρο αντί του άσπρου
και τα διαλυτικά σημεία στο “ι” αντί τη δίνη της συγκίνησης
αυτήν ακριβώς που δίνει την λάμψη στα μάτια,
που μετατρέπει ένα χασμουρητό σε χαμόγελο,
που κάνει την καρδιά να κτυπά στα λάθη και στα συναισθήματα.

Αργοπεθαίνει
όποιος δεν "αναποδογυρίζει το τραπέζι" όταν δεν είναι ευτυχισμένος στη δουλειά του,
όποιος δεν ρισκάρει τη σιγουριά του, για την αβεβαιότητα του να τρέξεις πίσω απο ένα όνειρο,
όποιος δεν επιτρέπει στον εαυτό του, έστω για μια φορά στη ζωή του, να ξεγλιστρήσει απ' τις πανσοφές συμβουλές.

Αργοπεθαίνει
όποιος δεν ταξιδεύει,
όποιος δεν διαβάζει,
όποιος δεν ακούει μουσική,
όποιος δεν βρίσκει το μεγαλείο μέσα του

Αργοπεθαίνει
όποιος καταστρέφει τον έρωτά του,
όποιος δεν αφήνει να τον βοηθήσουν,
όποιος περνάει τις μέρες του παραπονούμενος για τη κακή του τύχη
ή για τη βροχή την ασταμάτητη

Αργοπεθαίνει
όποιος εγκαταλείπει την ιδέα του πριν καν την αρχίσει,
όποιος δεν ρωτά για πράγματα που δεν γνωρίζει
ή δεν απαντά όταν τον ρωτάν για όσα ξέρει

Αποφεύγουμε τον θάνατο σε μικρές δόσεις,
όταν θυμόμαστε πάντα πως για να 'σαι ζωντανός
χρειάζεται μια προσπάθεια πολύ μεγαλύτερη
από το απλό αυτό δεδομένο της αναπνοής.

Μονάχα με μιά φλογερή υπομονή
θα κατακτήσουμε την θαυμάσια ευτυχία.

Πέμπτη 28 Ιουνίου 2012

r.i.p. ακριδα






 
















...σαν να σ ακουω παντου ..
ειναι κριμα που ψοφησες ετσι..
μοναχη στο μπαλκονι ..
ο θανατος ειχε ηδη κοκκαλωσει το γουνινο κορμακι σου...
και τα μυρμηγκια μπαινοβγαινανε στα αυτια σου..
..οταν σε βρηκα..
.. αχ  μικρη μου...

Πέμπτη 21 Ιουνίου 2012

                                     
«Μέτρησα τα χρόνια μου και συνειδητοποίησα, ότι μου υπολείπεται λιγότερος χρόνος ζωής απ' ότι έχω ζήσει έως τώρα...
Αισθάνομαι όπως αυτό το παιδάκι που κέρδισε μια σακούλα καραμέλες: τις πρώτες τις καταβρόχθισε με λαιμαργία αλλά όταν παρατήρησε ότι του απέμεναν λίγες, άρχισε να τις γεύεται με βαθιά απόλαυση.
Δεν έχω πια χρόνο για ατέρμονες συγκεντρώσεις όπου συζητούνται, καταστατικά, νόρμες, διαδικασίες και εσωτερικοί κανονισμοί, γνωρίζοντας ότι δε θα καταλήξει κανείς πουθενά.
Δεν έχω πια χρόνο για να ανέχομαι παράλογους ανθρώπους που παρά τη χρονολογική τους ηλικία, δεν έχουν μεγαλώσει.
Δεν έχω πια χρόνο για να λογομαχώ με μετριότητες.
Δε θέλω να βρίσκομαι σε συγκεντρώσεις όπου παρελαύνουν παραφουσκωμένοι εγωισμοί.
Δεν ανέχομαι τους χειριστικούς και τους καιροσκόπους.
Με ενοχλεί η ζήλια και όσοι προσπαθούν να υποτιμήσουν τους ικανότερους για να οικειοποιηθούν τη θέση τους, το ταλέντο τους και τα επιτεύγματα τους.
Μισώ, να είμαι μάρτυρας των ελαττωμάτων που γεννά η μάχη για ένα μεγαλοπρεπές αξίωμα. Οι άνθρωποι δεν συζητούν πια για το περιεχόμενο... μετά βίας για την επικεφαλίδα.
Ο χρόνος μου είναι λίγος για να συζητώ για τους τίτλους, τις επικεφαλίδες. Θέλω την ουσία, η ψυχή μου βιάζεται...Μου μένουν λίγες καραμέλες στη σακούλα...
Θέλω να ζήσω δίπλα σε πρόσωπα με ανθρώπινη υπόσταση.
Που μπορούν να γελούν με τα λάθη τους.
Που δεν επαίρονται για το θρίαμβό τους.
Που δε θεωρούν τον εαυτό τους εκλεκτό, πριν από την ώρα τους. Που δεν αποφεύγουν τις ευθύνες τους.
Που υπερασπίζονται την ανθρώπινη αξιοπρέπεια
Και που το μόνο που επιθυμούν είναι να βαδίζουν μαζί με την αλήθεια και την ειλικρίνεια.
Το ουσιώδες είναι αυτό που αξίζει τον κόπο στη ζωή.
Θέλω να περιτριγυρίζομαι από πρόσωπα που ξέρουν να αγγίζουν την καρδιά των ανθρώπων...
Άνθρωποι τους οποίους τα σκληρά χτυπήματα της ζωής τους δίδαξαν πως μεγαλώνει κανείς με απαλά αγγίγματα στην ψυχή.
Ναι, βιάζομαι, αλλά μόνο για να ζήσω με την ένταση που μόνο η ωριμότητα μπορεί να σου χαρίσει.
Σκοπεύω να μην πάει χαμένη καμιά από τις καραμέλες που μου απομένουν...Είμαι σίγουρος ότι ορισμένες θα είναι πιο νόστιμες απ όσες έχω ήδη φάει.
Σκοπός μου είναι να φτάσω ως το τέλος ικανοποιημένος και σε ειρήνη με τη συνείδησή μου και τους αγαπημένους μου…

Mario de Andrade
Ποιητής, συγγραφέας, μουσικολόγος, ιστορικός τέχνης, κριτικός και φωτογράφος, από τη Βραζιλία (1893-1945).

Τρίτη 12 Ιουνίου 2012

Ψαρευοντας τωρα από τον ωκεανο της αιωνιοτητας

   

                                                            (διαδραση για την κατανοηση του παροντος)




                                                




  Δεν ζω το τωρα
Ζω παντα τις αναμνησεις μoυ και τα θελω μου
ζω στο παρελθον και το μελλον

 

 μεσα στο μυαλο μου 
Δεν  καταλαβαινω  το τωρα..
Αυτης της στιγμης , που περναει
Τωρα
Τι είναι το τωρα?τι είναι η στιγμη
ελα να μαθουμε
Κλεισε τα ματια σου
Αδειασε..
 Παιρνε Ανασες
Επικεντρωσου μονο σ αυτό που κανεις..αναπνεεις…
Αναπνεεις και δεν σκεφτεσαι τιποτα
Εισπνεεις εκπνεεις 
καθως αναπνεεις  ..  αφουγγρασου..

Ακου..

 ακου

 ακους
...
 τον χτυπο της καρδιας σου…

αυτό το καρδιοχτυπι είναι το τωρα..
αυτή η στιγμη είναι ο χτυπος της καρδιας σου..
καμια σκεψη δεν χωραει στο τωρα
αν καταφερεις και συνειδητοποιησεις  το τωρα
θα εχουμε επιγνωση του τωρα σε διαφορετικες χρονικες στιγμες..
θα εχουμε παει στην αγγαλια του τωρα
σε διαφορετικα  τωρα
αλλα τωρα
   

Δευτέρα 11 Ιουνίου 2012

...τον εβαλα

                                    


                                και γω ψηλα τον πηχη...
                              αλλα και συ ησουνα σαν φυλακισμενος
                                                      μεσα στα τειχη που χτισες..



    .         
                                             
                                                   

Παρασκευή 8 Ιουνίου 2012

καλημερα





                                      

  καθε φορα που  λες καλημερα


                                               χαμογελαω..